vrijdag 17 april 2020

Amarilli


5






uit oude zangen


ik ging
met krekelsprongen
door de dag
droeg
een robe-manteau
van maïsgele wol
altijd scheen de zon
en iemand sprak achterstevoren
ik zong
de adem laag
in de nog marmeren buik
recht en onversierd
amarilli
wie er toe deed
hoorde mij niet


© anne cazemier 12 februari 2008



Geen opmerkingen:

Een reactie posten

memoir wollige herinneringen op een schemeravond de focus is zoek de scherpte is het touwtje dat de bloemen bindt van losse gedac...