Pauze

51 

simpel

ik ben

gewoon

te weinig

krankzinnig

hou m’n gekte

eenvoudig-

weg voor mezelf

© anne cazemier 16 aug 2015

stock.adobe[dot]com

Binnenskamers

50

zacht

nu ik minder toekomst dan verleden heb

ga ik

zwevend door de tijd

jaren terug

een uur vooruit

bewegen doe ik

in mijn hoofd

ik neem onbekende afslagen

op de

cellensnelweg

niet veel meer

doet er toe

ik wilde

dat het altijd sneeuwde

dat alles nieuw

en onzichtbaar

werd

  

© anne cazemier 14 dec ‘19

files.neilgaiman[dot]com

Ver weg op reis

49

De aanwijsstok:

Java, Sumatra, Borneo, Celebes, Bali, Lombok, Sumbawa, Sumba, Flores Timor …

Ik liet je achter in het sneeuwlicht van de morgen.

De dag rekt op. Om de vulkaan een wolkentoef

die ver beneden mij in onschuld houdt verborgen

Mbah Maridjans mooie dood – zijn meesterproef.

De bonte mengeling van godsdienst en traditie

toont me een Java-Jezus in het glas in lood.

De kalme boeddha’s wijken niet van hun positie.

Wat levert vroomheid op? Een bedjak-man zijn brood?

Je hoort me niet, want onze levens zijn verschoven,

waar links is rechts, de zon is maan en onder boven

[hoe legt een weerhuisvrouw de man uit wat ze ziet].

In plaats van offermandjes in de tempelhoven

ga jij me morgen een kristallen tuin beloven,

omdat verbeelding toch het mooiste uitzicht biedt.

© anne cazemier jan/feb 2015

Steen I-VI

43-48 STEEN

I

verweer

bemoste knoesten

maar bloeiend

binnenkort

want geen

nee

geen steen

---

II

tweelinggedicht

met watervaste stift

beschreef ik deze steen

getrommeld

kwam hij oceanenver

naar waar mijn hand hem vond

cantabrië

dat groene land

ik breng hem niet terug

nee nee galicië

genomen is genomen

hij vond een graf

een ander kruis

de steen

---

III

dialogen

uit hoekige gedachten

vorm ik praatjes zonder hapering

als bikken wij de woorden

tot de afgemeten klanken

die gaan passen met de mortel

van

de tijd

en

hoe het gaat

tot

zo is dat

---

IV

verzon

heel in de verte loop je van me weg

zie ik je opgestoken hand

het is het zeil

van achterbergs

voorbij

een stipje ben je, wacht

nog even

nog

voordat je samenvalt

met zee

met kale horizon

---

V

plooibaar

versteen toch niet

maar buig

krimp

ineen

dij

wuivend uit

dat oevers geen oevers blijken

dat driesprong dansend

de berg het ravijn verzwelgt

want mijn linkeroog

vertelt dat het licht paars is

dat zou zomaar kunnen

als je niet versteent

--- 
VI

voorgoed

maar hier ben

ik

nu

loom drijvend

op mijn rug

bij iedere ademhaling

gaan mijn handen open

mijn knieën

verbaasd

naar buiten

ik vervloei

zie

witte rozen op de zürichsee

en lantarentjes

overal lantarentjes

stroom weg steen

stroom weg

word water

--- 

© anne cazemier 8 april 2009 -  6 juli 2015

plonialoeve[dot]com

Standpunt

42

Jeruzalem e.o.

Ik zoek naar sleutels in de stad van ons verleden.

Gekleurde plaatjes op een schoolbord met flanel

- voor wankelmoedigen een houvast - zijn omstreden.

Als Jezus hier niet heeft gelopen, waar dan wel?

De muur omklemt, maar confrontatie wordt gemeden:

in open poorten waakt het oog van Israël.

Een dagmars verder kruipt een grijs en hoog gezwel

dwars door het land, dat bloedt omdat het raakt doorsneden.

Toch hoor ik kinderstemmen juichen bij hun spel

en smaken dadels net als ze in Hooglied deden.

Opnieuw klinkt van de berg Zijn welbekende rede.

De woorden van een joodse jongen, een rebel,

ontsluiten wijsheid. Zonder wapens of bevel

toont Hij Zijn volgeling het uitzicht op de vrede.

© anne cazemier  11-01-11

Vergisoffer

41

droeve misser

jephtha

verjaagd

door flitsende dolken

een scheur in de wolken

het zwart van zijn jeugd

was helder te zien

stief zijn moeder

half zijn broers

hoorde hij schelden

hoerenjong

jephtha

krijger met verstand

van avontuur

zijn maten keken naar hem op

wat wist hij van verwanten

of

hoe kostbaar is een dochter

hij gaf haar weg

aan de eeuwige

© anne cazemier 24 juli 2008

rmichelson[dot]com

Ballonnenpriester

40

vrij reizen

vrij reizen met het spoor

een dagje doe eens gek

maar wel begrensd

niet op

niet voor

this is holland man

nee dan die braziliaan

de verlichte

opgewekt vertrokken

helium gevulde

vreugde in de lucht

hij zweefde vrij en

verdween

dag afrika

dag china

dag oostenrijk

ongeschonden

vond men

de ballonnen

en niet een

wikkel

van een mueslireep

© anne cazemier 28 april 2008

 s2[dot]glbimg[dot]com

Ochtendhuiver

39

bloesempegels

april zo koud

het gras is wit

de zon een ster

ik heb de nacht nog in mijn ogen

denk diamanten in de appelboom

een boomgaard vol

stil stil

het groeien zoemt

en rinkelwaait

wat ik daar zie geloof ik niet

des middags omgekeerd

en kijk ik heb het mij verbeeld

© anne cazemier 23 april 2008

wildkamp[dot]nl

Slechts een punt

38

zestig

als morgen de dageraad

naar buiten kukelt

een rand in het wijnglas

de ballonnen dof

weer voort

een gevangen lied

van liefde

stralende rozen

zingen zestig

het is niet anders

.

niet anders

© anne cazemier 25 maart 2008

st2[dot]depositphotos[dot]com

Tijdens de studie

37        

kip en haan

een fiere haan met aan zijn zij een kip

afkomstig uit het boek van ot en sien

ze stappen overmoedig ongezien

als ik maar even met mijn ogen knip-

per van het kistje af dat lindegroen

en geelgebiesd naast toetsenbord en muis

geheimen spaart als licht en verenruis

mocht je het deksel opendoen

dan vliegen dromen weg is het voorbij

wat ik erin bewaar verpulvert op de vlucht

voor onbarmhartig kijken tot een zucht

maar wakend ogen dicht en geen gerucht

komt kennis heel schoorvoetend naderbij

en onverhoeds ligt daar het gouden ei

© anne cazemier 21 april 2008

Gek gevoel

36                    

half

voor even heb ik rechts bestaan

ter linker zij een willoos ding

waarin een snerpend boortje ging

het meeste werk was reeds gedaan

ik zag het maar geloofde dit

maar half 

tot 

opgevouwen

vastgehouen

zo bloedloos wit

zo zwaar en warm

dag gekke arm

© anne cazemier 20 maart 2008

Het laken is lava

35

beetje ziek

ik hoorde

zijn  denken

hinkstapspringen

gauw gauw

het blauwe laken

op het bed was een ravijn

het dekbed en de kussens

waren veilige plekken

ik stond te strijken

en gooide hem een touw toe

want

onderin de afgrond leefde

een beer

toch

© anne cazemier 19 maart 2008

decortips.nl

Op slot

34

dicht

achter de gesloten deur

voetstappen

om haar heen verandert

veel

waar ze geen deel aan heeft

ze doet niet mee

als ze nu maar

onbeweeglijk blijft

valt er niets om

blijft hier alles heel

haar kamer

haar bureau

haar pc

© annecazemier 18 maart 2008

weknowyourdreams[dot]com

Luchtigheid

33 

wereldstenen

en in de rugzak

de stenen van venijn

van zorgen en verdriet

verzengend sacherijn

ze wogen pas na pas

gedragen van zo ver

tot aan het veld van ster-

ren campo stellae zwaar

en drukten neer tot daar

het cruz de ferro was

waar vele eeuwen las-

ten waren neergelegd

en lichter werd oprecht

de tred van wie bevrijd

zich dacht van narigheid

een berg gedeelde smart

de bonkig-grauwe pijn

die men daar achterliet

gaf ruimte in het hart

© anne cazemier 2008

Op de roltrap

32

blanco

nietsvermoedend keek ik opzij

daar waar ik mezelf dacht

trof ik een ander

ik heb me afgewend

vandaag voor het eerst

vielen mijn spiegelbeeld

en ik

niet samen

© anne cazemier 15 maart 2008

en[dot]wikipedia[dot]org

Jean Metzinger, 1916, Femme au miroir

Slimme Fries

31

franeker

eind begin eind begin eind begin eind toen zeker weten dat de wereld zou vergaan door een botsing van de maan met planeten aardbol uit haar baan gesmeten zeker weten toen kwam eise coole eise wizzkid eise voor hem was geen latijnse school geen akademie weggelegd hij kamde wol maar hij wist zeker toen hij maakte houten hoepels houten schijven en de tanden van de wielen stuk voor stuk gesmede spijkers blauw plafond een klok op zolder bijna dertig jaar geduld om saturnus’ baan te volgen van begin tot eind begin eind begin eind begin eind begin

© anne cazemier 1 mei 2008

tripadvisor[dot]co[dot]uk