22
Rode tulpen
De bladeren
nog groen en vol de bomen
met
kleurend fruit. Daar achter in de tuin
lukt het de
zon over het dak te komen.
September
nadert, filterlicht valt schuin
de kamer
in. Reeds zie ik de fantomen
van herfst
en winter - vriendelijk en bruin,
vreeswekkend
grijs. De Rijn zal wilder stromen,
de wind
breekt zwiepend takken uit de kruin.
‘Geen
angst, het gaat voorbij,’ aldus de wijze,
‘dan staan
er rode tulpen in een vaas.’
Ik ben een
kind, mijn tranen niet de baas.
‘We zullen
ooit weer samen verder reizen,’
zegt zij,
‘voorbij aan pleinen of paleizen,
maar … als
je groot bent, wakker en ondwaas’.
© anne cazemier 28 augustus 2005
---
bellenblaas
haar
geboortedag
is alweer
aanstaande
en nog moet
ik
venetië
gaan zien
op elk plein
bij elk
paleis
blaas ik
dan bellen
met een
vraag
in elke bel
bij duizend
stop ik
heb ik mij
gezworen
maar
wellicht lijkt
de
werkelijkheid
niet in het
minst
op de
belofte
© anne cazemier 2 maart 2008
Geen opmerkingen:
Een reactie posten