52
Je leeft omringd door vele apparaten.
Succes wordt door papier en stroom gevoed:
beantwoorder of fax en beeldscherm praten.
Steeds minder wil je huis en haard verlaten,
steeds minder ben je nog van vlees en bloed.
Het is jouw aard om eenzaam te creëren,
men kiest niet voor het wezen dat men is.
Een oester kunnen woorden nooit bezeren
bedoeld om de weerbarstigheid te keren-
gesprekken zijn gestold tot een vernis.
Ik ben gegaan. Ik kon je niet bereiken.
Je zult me amper missen, ben ik bang.
Hier dwaal ik in mijn eentje langs de dijken-
rivierenland zo ver als ik kan kijken.
De vrijheid waait de tranen van mijn wang.
Aan mijn
voeten wuift het gras
en
vonkend danst de Waal voorbij.
Ze
schuift gestaag het 'nu' opzij.
Vang het
groen, het goud,
vang het
uur voor mij,
dat ik
zien kan hoe het was.
© anne cazemier, 6 september 1997
eetplezierenmeer[dot]nl
Geen opmerkingen:
Een reactie posten